Tag: kinderen

Sokken

Sokken

 ‘Mama?’

   ‘Ja, lieverd.’

   ‘Waarom is papa weg?’

We hangen samen de was op. Ik vind het leuk om de was op te hangen. Het ruikt lekker en ik mag de kledingstukken hard uitslaan. Ze draait zich om en kijkt me aan. Ze schudt haar hoofd. Normaal dansen haar blonde krullen dan om haar gezicht, maar vandaag hebben ze er geen zin in. Haar gezicht is net zo wit als het kussensloop dat ze in haar hand verfommelt. Ik had er net de kreukels uit geslagen. Terwijl ze over mijn hoofd aait glinsteren haar ogen een beetje. 

   ‘Papa is niet weggegaan. Ik ben weggegaan.’

Ik denk na.

   ‘Maar jij bent nog hier.’

   ‘Ja ik ben hier. Maar ik wilde dat papa wegging.’

   ‘Maar waarom dan?’

   ‘Soms groeien mensen uit elkaar.’

Ik kijk naar een blauwgrijs gestreepte sok in mijn hand. 

   ‘Begrijp je dat?’

Ik snap er helemaal niks van.

   ‘Soms zijn mensen niet meer verliefd op elkaar.’

In de sok zit een gat. Ik steek mijn hand in de sok en mijn vinger door het gat. Het blauwgrijs gestreepte vingerdier draait zijn kop naar me toe en beweegt zijn lange slurf. Hij peutert in mijn neus.

   ‘Net als toen met Sterre, mama? Die zei ze me niet meer leuk vond.’

   ‘Ja, het is net zoiets als toen met Sterre.’ 

Ik trek het blauwgrijs gestreepte vingerdier het vel over de oren en schud zijn huid uit. Ik rommel in de wasmand. De andere sok vind ik niet. 

   ‘Kijk maar even in de wasmachine,’ zegt mijn moeder. ‘Misschien zit hij daar nog in.’

Ik loop naar de wasmachine en stop mijn hand erin. Ik laat de trommel draaien. Mijn vingers glijden over het gladde en tegelijk bobbelige oppervlak. Misschien is het met sokken net zo. Dat de ene sok niet meer verliefd is op de andere. 

Photo by Jisu Han on Unsplash

Goede moeder

Goede moeder

Heet, lichtgroen water gutst over Saskia’s broek.
‘Au, god-’ Saskia wrijft over haar been. ‘Dit was de enige waar nog geen vlekken op zaten.’
‘Het is maar water,’ zegt Floor, terwijl Saskia de bos munt in het glas op en neer beweegt alsof ze de vaat sopt. ‘Dat geeft geen vlekken.’
‘Blij dat ik zit.’ Saskia neem een voorzichtige slok. ‘Fijn dat we iets later konden afspreken. Goed om je te zien zeg. Zo lang geleden alweer.’
‘Hectisch zeker, thuis?’ Floor neemt een grote teug bier en kijkt met een schuin oog naar Saskia’s muntthee. Had ze ook thee moeten nemen? Met zo’n stuk gember erin. Schijnt gezond te zijn. Nah. ‘Hoe is het met Abeltje? Je geeft zeker nog borstvoeding?’ zegt Floor, en knikt naar de groene thee.
‘Al een tijdje niet meer, de melk liep terug. Alles geprobeerd, maar het wilde niet meer. Echt balen. Voel me zo schuldig. Daarom is het ook zo fijn dat we wat later konden afspreken. Ik wilde hem dan in elk geval in bed leggen. Dat is ontzettend belangrijk in mijn leven.’
‘Ik ben blij als ik ze eens niet in bed hoeft te leggen. Waarom denk je dat ik hier al zit?’ grijnst Floor. Ze heeft twee bier op en niet tegen Joris gezegd dat ze pas later met Saskia had afgesproken. Ze is gekke Henkie niet. ‘Maar wacht even, Sas. Je voelt je schuldig omdat je geen borstvoeding meer kan geven?’
‘Dat is toch het beste wat je hem kan geven? En als je lichaam dan niet meedoet…’
‘Daar hebben ze een uitvinding voor gedaan, al een hele tijd geleden: de fles geven heet dat.’
‘Dat is toch niet hetzelfde.’
‘Ze gaan er heus niet dood van. Kijk maar naar die van mij, niet kapot te krijgen.’
‘Ik vind het gewoon superbelangrijk dat Abel moedermelk krijgt. Het helpt tegen allergieën, en tegen astma en…’
‘Ja, ja.’ Floor wuift met haar hand de woorden van Saskia weg. Ze staat op om nog een biertje te bestellen.
‘Jij ook een?’
‘Nog een muntthee graag.’
Wanneer is Saskia zo’n muts geworden? Floor duwt haar een bokbier onder de neus.
‘Hier, dit is goed voor je relativeringsvermogen. Had je vroegâh ook nooit problemen mee.’
Saskia kijkt alsof Floor haar een stuk rotte vis voorzet en schuift het glas een stukje opzij.
‘Ik wil gewoon een echte moeder zijn. Dat is ontzettend belangrijk voor me.’
Floor knippert met haar ogen, ze krijgt het warm en koud tegelijk. Zegt ze dat echt?
‘Ik ga een peuk roken.’
Floor staat op en loopt naar buiten, inhaleert de rook diep, zo diep mogelijk, totdat haar longen branden. Totdat alle shit verschroeit. Dan maar geen goede moeder, denkt ze. Dat is ontzéttend belangrijk voor me.

Foto:Photo by Anastasia Vityukova on Unsplash

Grondverf

Grondverf

Ik zit op mijn werk, mijn hoofd loopt om van de deadlines en de mails met vragen van schrijvers. Kind is alleen thuis vandaag, want studiedag. Mijn telefoon gaat.

‘Mam, mag ik de vloer van mijn kamer schilderen?’

Ik zit nog met mijn hoofd bij een schrijver die het niet lukt om in te loggen.

‘Sorry, wat zeg je?’
‘Ik wil de vloer van mijn kamer schilderen.’
‘Eh nou, dat lijkt me niet zo’n goed idee.’
‘Waarom niet. Ik heb hier twee potten, moet ik die grondverf gebruiken?’
‘Grondverf is een onderlaag voor verf, dat is niet voor op de grond.’
‘O, dan gebruik ik de muurverf.’
‘Wacht even, nee, het is geen goed idee om dat nu te doen. Muurverf is ook niet geschikt. Dat is voor de muur, niet voor een houten vloer.’
‘Maar dat maakt toch niet uit.’
‘Schat, ik vind het niet goed. Er komt wat meer bij kijken dan alleen verf op de vloer smeren en ik ben aan het werk. Ik kan nu niet…’
‘Hoezo mag dat nou weer niet. Ik weet niet wat ik anders moet doen!’
‘Ik snap dat je je verveelt en ik vind het op zich een leuk idee, maar niet nu. Ik kan je niet zo door de telefoon even uitleggen hoe je de vloer moet schilderen.’
‘Jezus, màm, ik verveel me! Wat moet ik dan doen!’

Ik hoor dat ze met haar ogen rolt.

‘Lieverd, ik heb hier echt geen tijd voor nu. We gaan het een andere keer samen doen en dan bereiden we het goed voor. Al je meubels moeten eruit en…’
‘Ja maar ik weet niet wat ik dan moet doen!’
‘Ga dan die servetten naaien die er al maanden liggen. Dat wilde je toch zo graag?’
‘Ja daaag, dat ga ik echt niet doen. Niet voor jou!’
‘Dan niet, maar ik moet nu weer aan het w…’

Boos hangt ze op. Tien seconden later belt ze terug.

‘Mam, doe niet zo flauw, waarom mag het nou niet?’
‘Het mag niet. En ik ben nu aan het werk. Ik heb hier geen tijd voor.’

Ze hangt weer op. Belt nog drie keer terug. Ik neem niet op. Ik heb mijn deadlines niet gehaald. Mijn hoofd zat nog in de grondverf.

 

Photo by RhondaK Native Florida Folk Artist on Unsplash

Oplosmoeder

Oplosmoeder

Er waren kinderen die de hele dag door riepen: mama! Waar is… Hoe moet ik… Mag ik… Kun jij… Wil jij… Waarom moet ik…

Er was een man die riep: liefje! Waar is… Hoe moet ik… We moeten… Kun jij… Wil jij… Weet jij…

Er was een moeder die dacht: En wat als ik er niet meer was? Ik ben een oplosmoeder. En langzaam loste ze op.

De eerstgeborene

De eerstgeborene

Hij sloeg in als een bom, mijn eerstgeborene. Of, zoals ik het nu graag verwoord voor iedereen die, liefst voor het eerst, zwanger is: “I had no idea what hit me.” Ik was zelf nog een kind, ook al was ik dertig en hij uiterst gewenst. Hij heeft het alleen niet getroffen met ons, zijn ouders. Dat arme joch.

De verantwoordelijkheid voor een pasgeborene is een door de bliksem gevelde eik waaronder je nietsvermoedend wordt geplet. Je hand steekt er nog net onderuit om zijn zachte garnalenvingertjes vast te houden en dat smakkende rozenmondje te voeden. De spiegel die hij je voorhoudt is grotesker dan een lachspiegel op de kermis. Daar sta je dan naar jezelf te kijken hoe je, naakt in al je onvolkomenheden, potsierlijk ploetert om een onschuldig schepsel een onbezorgde jeugd te geven.

Als ouder ben je in een klap volwassen. Kun je je daarop voorbereiden? Nee. We doen ons best, daar ligt het niet aan. En aan liefde ook heus geen gebrek. Maar de trillingen van de inslag zijn nog voelbaar, en resoneren door tot zijn eigen jeugd voorbij is en hij zelf vader wordt.

8x waarom het heel fijn is om pubers te hebben

8x waarom het heel fijn is om pubers te hebben

Ja, ze halen ons het bloed onder de nagels vandaan en buldozeren over onze grenzen heen. Maar we zouden ze voor geen goud willen missen. Alleen al hierom:

1 Calorieënslurpers 
Ze eten de voorraadkast leeg. Dus alles waar veel te veel calorieën in zitten – chips, koekjes, cola, chocola – is al op voordat je het op je eigen dijen kunt plakken.

2 Wifi
Op vakantie hebben ze het wifi-wachtwoord van het hotel of de camping al achterhaald voordat jij überhapt je koffer neer of de tent op hebt kunnen zetten.

3 Vette shit ouwe
Je bent ineens weer helemaal op de hoogte van alle trends: muziek, apps, celebs en mode. Pardon… fashion. Kun je eindelijk weer meepraten met je jongere collega’s en de stagiaires.

4 Nerd alert
Technische ontwikkelingen zijn haast niet bij te houden. Gelukkig weten je pubers precies hoe ze je computer moeten opschonen of wéér een nieuwe versie van iets kunnen installeren. En waarom werkt die nieuwe telefoon niet zoals jij wil? Zij weten het.

5 Verrassend volwassen
Het is fijn om een volwassen gesprek met je kinderen te kunnen voeren. Je bent wel een beetje klaar met urenlange conversaties over Pokémon en K3. Ze blijken verrassende ideeën te hebben over van alles en nog wat, die jou weer eens een ander perspectief bieden.

6 Oefening in geduld
Als er één soort op de wereld is die je geduld op de proef stelt, is het de puber. Zie het daarom als de ultieme geduldsoefening. Reuze mindful.

7 Dromenjagers
Ze hebben zoveel dromen en ambities. Je raakt ter helemaal door geïnspireerd om je eigen lang geleden verloren dromen waar te maken. Een mooier voorbeeld kun je ze niet geven.

8 Tranentrekkers
Eindelijk kun je weer eens naar een ultieme tranentrekker in de bioscoop, zo een waar je je man nog voor geen goud naartoe krijgt. Nu ga je lekker samen met je dochter. Genieten!

Gepubliceerd op Libelle.nl