Categorie: Artikelen

Boekentherapie op de Parade

Boekentherapie op de Parade

In de categorie: wat kun je een schrijver nog meer laten doen dan voorlezen, was de Boekentherapie op de afgelopen Parade in Den Haag en Utrecht een inspirerend voorbeeld. De Schrijverscentrale sprak met bedenker en boekentherapeut Helena Hilgerdenaar over schrijvers, hun kwalen en genezende boeken.

Boekentherapie was een literair programma waarbij het publiek op informatieve en humorvolle wijze ‘therapeutisch’ aan de hand werd genomen binnen de letteren. Boeken als medicijn voor de diverse ongemakken in het leven, maar bovenal als middel voor een gelukkig bestaan.

Doos tissues
Elke voorstelling lag er een andere schrijver bij Helena Hilgerdenaar, bedenker en boekenthearapeut, op de bank: “Het idee is dat je voor elke kwaal een boek hebt dat je kan helpen genezen. Heb je last van pessimisme? Lees dan Robinson Crusoë. De schrijver ligt bij mij op de bank en is ‘in therapie’. We praten over welke romans hem door zijn leven hebben gesleept. Uiteraard staat er een doos tissues klaar. En het publiek kijkt naar ons gesprek.” Enkele schrijvers die meededen: Peter Buwalda, Francine Oomen, Henk van Straten, Hanneke Groenteman, Jan van Mersbergen, Ingmar Heytze en Christine Otten.

Dit is wel de allerleukste therapievorm die er is: boekentherapie! – Francine Oomen

Hilarisch
In eerste instantie was Helena bang dat mensen dachten het te serieus was, dat er daarom niemand op af zou komen. Maar dat bleek niet nodig. “Mensen vonden het heel gezellig. Sommige avonden waren hilarisch, het is natuurlijk ook grappig bedoeld.” Wel was het af en toe lastig om publiek te trekken. “Ik merkte dat mensen vooral op de grote namen afkwamen. En dat de meesten echte literatuurliefhebbers zijn. De mensen die vooral voor de lol op de Parade komen zullen hier niet zo snel naar binnen lopen.”

Viersterrenrecensie
Toch was het een groot succes. “Ik kreeg een viersterrenrecensie in de krant. Het publiek was ook heel enthousiast, het sloeg echt aan. En de schrijvers vonden het ook geweldig. Ze vonden het vooral leuk omdat het zo anders is dan gewone lezingen. Het is een mooie mix op het snijvlak van theater, literatuur en schrijversinterview.”

Ik had een geweldig leuke avond in die tent. Met stortregens op het dak, omringd door boeken en lezers en een geweldige therapeut aan mijn zij – Ingmar Heytze

Oftewel: hoe een niet-literair festival een inspirerende vorm heeft gevonden om schrijvers live een plek te geven. Het geeft maar weer eens aan hoe flexibel en multi-inzetbaar schrijvers zijn.

Gepubliceerd in augustus 2017 op deschrijverscenrale.nl

Interview met Griet en Jan: ‘Het mooiste is dat ze de moeite nemen naar je te komen luisteren’

Interview met Griet en Jan: ‘Het mooiste is dat ze de moeite nemen naar je te komen luisteren’

De hele Boekenweek lang toeren Jan Terlouw en Griet op de Beeck door het land, vaak geven ze wel drie lezingen per dag. Hoe gaat dat, en waarom is een schrijversoptreden zo belangrijk? ‘Het is vooral een ongelooflijke eer.’

Wat vinden jullie ervan, de Boekenweek? Het lijkt me nogal hectisch.
Griet: ‘Ja, dat is het zeker, maar het is vooral een ongelooflijke eer. Het is overweldigend, maar ook een warm bad waarin ik terecht kom, ik word overal zo vriendelijk ontvangen. Het minste wat ik kan doen als mensen al een uur in de rij staan om hun boek te laten signeren, is er voor ze te zijn.’
Jan: ‘Het is een beetje lastig dat ik zeer verkouden ben, maar verder ervaar ik het als heel prettig. Het is heerlijk om door Johan van De Schrijverscentrale rondgereden te worden. Krachtensparend. De samenwerking met jullie is altijd goed.’

Ik hoop dat wat mij aan het hart gaat mensen raakt, en dat ze zichzelf durven laten raken – Griet op de Beeck

Wat is de meerwaarde van een schrijversbezoek?
Griet: ‘Op een andere manier contact maken met mensen die bereid zijn je boeken te lezen vind ik belangrijk. En dat het verhaal dat ik sta te vertellen niet anekdotisch is, maar dat het een inhoudelijk verhaal is. Ik hoop dat wat mij aan het hart gaat mensen raakt, en dat ze zichzelf durven laten raken.’

Wat vinden jullie het leukst aan een schrijversbezoek?
Jan: ‘Ik verheug me er altijd over als het publiek geïnteresseerd blijkt. Als ze met goede vragen komen en niet alleen maar zitten te luisteren.’
Griet: ‘Een lezing geven is sowieso heel prettig, en dan vooral het contact met het publiek. Het is eigenlijk een optelsom van dingen, dat ze de moeite nemen naar me te komen luisteren, dat ze liefdevolle dingen zeggen over mijn boek als het ze heeft geraakt, het persoonlijke momentje als je signeert.’

Het is belangrijk er constant op te letten of het publiek nog geboeid is – Jan Terlouw

Wat voor publiek komt er over het algemeen op jullie lezingen af?
Jan: ‘Een zeer gemengd publiek, van alle leeftijden. Zeker niet alleen maar ouderen. Ik heb natuurlijk veel voor jongeren geschreven en ik heb goed contact met politieke jongerenpartijen.’
Griet: ‘Dat is heel gevarieerd, maar over het algemeen zijn het wat oudere mensen. Hoewel er meestal wel een paar jongeren in de zaal zitten die de eer van hun generatie hoog houden, dat vind ik heel leuk. Ik geef af en toe wel lezingen specifiek voor een jong publiek, maar ik vind niet dat je jongeren moet verplichten om naar een schrijver te moeten komen luisteren. Ik wil niet de straf van de dag zijn! Gelukkig vinden ze het meestal wel leuk.’

Is het publiek anders in Vlaanderen dan in Nederland?
Griet: ‘De primaire reactie van Nederlanders is wel anders, uitbundiger. Ik houd niet zo van clichés, maar over het algemeen is het Nederlandse publiek geanimeerder, iemand zal rustig hardop lachen in zijn eentje. De Belgen zijn ingetogener. Ik doe meer bezoeken in Nederland dan in België, en als ik daar na een tijdje weer kom, moet ik soms weer even wennen. Dan denk ik na een kwartier: o god, ze vinden het niet leuk. Maar dat lijkt gelukkig maar zo. Inhoudelijk verschilt het niet veel.’

Vraag je af: wat wil ik doen met dat ene uur opdat het zinvol wordt – Griet op de Beeck

Hebben jullie tips voor schrijvers die net beginnen met het geven van lezingen of voordrachten?
Jan: ‘Het is belangrijk er constant op te letten of het publiek nog geboeid is.’
Griet: ‘Moeilijk! Ik denk dat het belangrijkste is dat je persoonlijk bent, in de zin dat je dicht bij jezelf blijft. Niet: wat moet ik doen om het publiek te vermaken, maar: wat wil ik doen met dat ene uur opdat het zinvol wordt.’

Foto (Lonneke Bär): Griet en Jan doen een dansje op het Boekenbal 2018

Gepubliceerd in maart 2018 op deschrijverscentrale.nl

Bereik meer met flirten

Bereik meer met flirten

In de kroeg, op het werk en in de supermarkt, we flirten er lustig op los in het dagelijks leven. Hoe haal je meer uit je flirt?

“Uiteindelijk flirt je altijd om iets gedaan te krijgen. Dat klinkt misschien heel berekenend, maar dat hoeft het helemaal niet te zijn,” zegt Tila Pronk, sociaal psycholoog aan de Universiteit van Tilburg en specialist op het gebied van de liefde. Tila: “Je kunt natuurlijk proberen iemand in bed te krijgen door te flirten, maar het kan ook om iets heel onschuldigs gaan. Je kunt je bestaande relatie er een boost mee geven of nieuwe contacten opdoen, een goeie korting in een winkel bedingen of zakelijk flirten. Of gewoon, zomaar, omdat je er energie van krijgt en het prettig is om contact te maken.”

Flirtcoach Saskia Paulissen: “Soms ben je een hele avond lekker aan het stappen en flirt je erop los. Uiteindelijk ga je alleen naar huis en heb je toch een topavond gehad. Flirten is verleiden door verbinding te maken met de mensen om je heen, op een luchtige en speelse manier even contact maken. Dit kan door beminnelijk te lachen, iemand even doordringend aan te kijken en dan weer wegkijken, of subtiel aan te raken. Daardoor krijg je zelf een positieve uitstraling, want je wordt gezien. Flirten is positieve energie, die maakt dat mensen zich aangesproken en eerder tot je aangetrokken voelen.”

Lees hier het hele artikel, verschenen in Santé Magazine: Sante-flirten-2015

Gilles de la Puberette

Gilles de la Puberette

Het ligt op de bank en vreet. Pubers, zijn dat niet die wezens die je af en toe in huis tegenkomt maar die op hun eigen planeet leven? Buiten kijf staat dat het heerlijk eigenwijze, aandoenlijke en verschrikkelijk lieve mensjes zijn. Maar dat neemt niet weg dat je ze hierom af en toe graag achter het behang zou willen plakken:

Lamzakken
Pubers hangen. Overal. Aan tafel, op de bank, buiten met elkaar. Hun lijf lijkt wel van zachtgekookte spaghetti. En ze liggen altijd in de weg. Tenzij je ze nodig hebt, dan zijn ze in geen velden of wegen te bekennen.

IJdeltuiten
Uren voor de spiegel, te veel gel, te veel haarlak, te veel deo, te veel make-up. Of het andere uiterste: te weinig van dit alles. Trek. Schone. Sokken. Aan. En. Was. Je Haar. Waarna je het raam van de slaapkamer maar weer eens openzet.

Vreten
Pubers eten niet, ze vreten. Je hebt net een heel brood gehaald, je draait je even om voor het opruimen van de rest van de boodschappen, is er alleen nog een lege zak over. En de puber in zijn hol verdwenen. Gelukkig ligt er nog een brood in de vriezer. Toch?

Opruimen
Over lege verpakkingen gesproken. Dat je dus niet denkt dat er nog daadwerkelijk iets ín dat pak cruesli of melk zit dat netjes in de (koel)kast staat. Daarentegen puilt hun kamer uit van rondslingerende make-upspullen, schoolboeken (onderop), vies ondergoed, stinksokken, tijdschriften, lege kommetjes en heel veel lege verpakkingen. Gezellig rommelig, noemen ze dat.

Schermen
En dan bedoelen we dus niet de sport. Vastgekit aan hun beeldscherm is het enige stukje wat je van ze te zien krijgt gehuld in een zombie-achtig blauw schijnsel. Je hebt je er inmiddels bij neergelegd dat er 364 appjes per uur binnenstromen. Maar dat zelfs de vaatwasser inruimen onmogelijk is zonder mobiel… O, wacht, de vaatwasser inruimen?

Afspreken
Dit woord kennen ze alleen in de context: met vrienden. Dus niet als in: laten we afspreken dat je je kamer opruimt/op tijd thuis bent/niet langer dan 3 uur per dag achter een beeldscherm zit/je huiswerk maakt/laat weten waar je bent/op tijd naar bed gaat. Trouwens, ze horen toch niet wat je zegt, want ze zitten met hun neus in hun mobiel.

Driftkikkeren
Van een ochtendhumeur waar zelfs de kat voor wegvlucht tot schijnbaar totaal redeloze woedeaanvallen. Omdat je het waagt te vragen hoe hun dag was of hoe dat proefwerk ging. Met je Gilles de la Puberette.

Gepubliceerd op Libelle.nl
Photo by John-Mark Smith from Pexels

8x waarom het heel fijn is om pubers te hebben

8x waarom het heel fijn is om pubers te hebben

Ja, ze halen ons het bloed onder de nagels vandaan en buldozeren over onze grenzen heen. Maar we zouden ze voor geen goud willen missen. Alleen al hierom:

1 Calorieënslurpers 
Ze eten de voorraadkast leeg. Dus alles waar veel te veel calorieën in zitten – chips, koekjes, cola, chocola – is al op voordat je het op je eigen dijen kunt plakken.

2 Wifi
Op vakantie hebben ze het wifi-wachtwoord van het hotel of de camping al achterhaald voordat jij überhapt je koffer neer of de tent op hebt kunnen zetten.

3 Vette shit ouwe
Je bent ineens weer helemaal op de hoogte van alle trends: muziek, apps, celebs en mode. Pardon… fashion. Kun je eindelijk weer meepraten met je jongere collega’s en de stagiaires.

4 Nerd alert
Technische ontwikkelingen zijn haast niet bij te houden. Gelukkig weten je pubers precies hoe ze je computer moeten opschonen of wéér een nieuwe versie van iets kunnen installeren. En waarom werkt die nieuwe telefoon niet zoals jij wil? Zij weten het.

5 Verrassend volwassen
Het is fijn om een volwassen gesprek met je kinderen te kunnen voeren. Je bent wel een beetje klaar met urenlange conversaties over Pokémon en K3. Ze blijken verrassende ideeën te hebben over van alles en nog wat, die jou weer eens een ander perspectief bieden.

6 Oefening in geduld
Als er één soort op de wereld is die je geduld op de proef stelt, is het de puber. Zie het daarom als de ultieme geduldsoefening. Reuze mindful.

7 Dromenjagers
Ze hebben zoveel dromen en ambities. Je raakt ter helemaal door geïnspireerd om je eigen lang geleden verloren dromen waar te maken. Een mooier voorbeeld kun je ze niet geven.

8 Tranentrekkers
Eindelijk kun je weer eens naar een ultieme tranentrekker in de bioscoop, zo een waar je je man nog voor geen goud naartoe krijgt. Nu ga je lekker samen met je dochter. Genieten!

Gepubliceerd op Libelle.nl

6 geheimen voor het opvoeden van pubers

6 geheimen voor het opvoeden van pubers

Veel ouders zien ertegenop om pubers op te voeden. Ze vrezen die chagrijnige ouder-hatende wezens met hun grote mond die de hele dag met de deur slaan. Nou, dat valt reuze mee hoor. Zeker met deze tips.

1. Luister naar ze
Elke dag is er wel een moment waarin ze hun dag met je willen delen voordat ze zich weer terugtrekken in hun eigen wereld. Vaak als ze net uit school komen. Grijp dat moment aan. Draai het gas onder de pannen uit, leg je telefoon neer, wees blij dat ze er zijn en luister naar ze. Wees empathisch, maar geef niet per se advies. Dat vragen ze wel als ze het nodig hebben.

2. Zeg vaker ja dan nee
Niet tegen alle grillen die ze willen. Maar wel een fundamenteel: yes, you can. Hun hele leven zullen ze al horen wat ze niet goed doen, wat beter moet en lopen ze tegen allerlei vooroordelen aan waarom ze iets niet zouden kunnen, moeten, willen of doen. Laat jij dan degene zijn die tegen ze zegt: ja, natuurlijk, ga ervoor.

3. Zeg vaak nee
Als ze tegen zichzelf in bescherming genomen moeten worden. Dat hoeven we verder niet uit te leggen, toch?

4. Voer ze
Veel en vaak. Hun lichamen groeien hard en hebben ongelooflijk veel bouwstoffen en brandstof nodig om dat te kunnen. Maak gezond, veel en vooral heel lekker eten voor ze. Trakteer ze. Vrienden zullen altijd bij jullie willen aanschuiven omdat het eten zo lekker is. Dat is dan ook meteen de perfecte manier om die vrienden te leren kennen én een oogje in het zeil te houden.

5. Pick your battles
Met pubers is het zo makkelijk om continu kritiek te hebben. Die rugzak middenin de hal, alle middagsnack-troep op het aanrecht, dat huiswerk wat weer niet is gemaakt. Niet doen. Vraag eerst eens hoe hun dag was, geef een lekkere knuffel en – nogmaals – luister naar ze. Misschien moeten ze gewoon eerst even hun verhaal kwijt. Pas daarna vraag je of ze alsjeblieft hun troep willen opruimen. Een fijn gesprek is écht belangrijker dan een paar sokken in de wasmand. En daarna is de kans trouwens het grootst dat dat paar sokken zonder zeuren toch in die wasmand belandt. Kortom: pick your battles, en vooral: wanneer. Als je ze niet de hele tijd op hun nek zit om kleinigheden, luisteren ze veel beter wanneer je ze wel een keer wat vraagt.

6. Hou intens veel van ze
Hou van ze om wie ze zijn, de fijne en vooral ook de minder leuke dingen. Hou van hun humor, onzekerheid, (over)gevoeligheid, creativiteit, dromen, wil om bizarre dingen te ontdekken, vrienden, grenzeloze egoïsme, goede bedoelingen, slungelige lichamen, onhandigheid én hun behoefte over al je grenzen te gaan. Het is allemaal onderdeel van het magische proces dat volwassen worden heet. Vergeet niet om ze ook te laten weten dat je van ze houdt. En laat je ze zijn zoals ze zijn, dan krijg je heel veel liefde terug.

Gepubliceerd op Libelle.nl
Photo by Bruce Mars from Pexels